Berlin'in doğusundaki yaklaşık 89 hektarlık yeşil akciğer Treptower Park'ta ayı, güzel havalarda hafta sonları ve yaz tatillerinde dans ediyor. Yürüyüş yolları, çimler, piknik alanları ve restoranlar doğrudan Spree'nin sınırındadır. Gezi vapurları iskelede duruyor ve pedallı bot kiralama konusunda bir telaş var.
19. yüzyılda dikilen ve zamanla bölgenin yeşil yetkilileri tarafından güvenilir bir şekilde yeniden dikilip bakımı yapılan uzun, yaprak döken ağaçlar ve kemiren dişleri gölge sağlıyor. Geniş ve dar park yollarında bisiklet kullanımına izin verilmektedir. Goethe'nin Faustvari “İşte insanım, burada olabilirim” kutlaması burada haklılığını buluyor ve bundan sonuna kadar keyif alınabilir.
Savaş sonrası 1946 yılında, Puschkinallee'nin arkasında, Hitler'in ve Nazilerinin Kızıl Ordu tarafından kurtarılmasının anısına devasa bir Sovyet Anıtı inşa edildi. Girişler, Putin'in 24 Şubat 2022'de Ukrayna'ya yönelik saldırganlık savaşından bu yana korunuyor. Savaş ve aynı zamanda uzlaşma için her zaman duygusal açıdan yüklü olan bu sembolik yer, politik açıdan ölümcül derecede kritik bir yer haline geldi. Tarihten alınan dersler ile günümüzün birbirinden farklı, ne yazık ki çoğu zaman saldırgan fikir çatışmalarının rahatsız edici bir şekilde çarpıştığı bir yer.
İşlenmemiş bronz harfler. Sonbahara gelindiğinde harfler, savaşların sonsuz gibi görünen süresinin bir simgesi olarak bir patina almaya başlayacak.bbk Berlin'in kamusal alanlarda sanat ofisi/kültürel çalışmaları
Christoph Mertens kimseyi rahatsız etmek istemiyor. O “sadece” insanları düşündürmek istiyor. 1966 yılında Doğu Berlin'de doğan heykeltıraş, Treptower Park'ın en cennet gibi bölgesinin toprağına, sessiz gül bahçesine yüksek ve alçak olmak üzere on bir koyu renkli stel dikerek Avrupa'daki mevcut savaşların süresini ve acımasız boyutunu ölçtü. , Yakın ve Ortadoğu ile Afrika'yı oluşturacak. Kürsü benzeri eğimli “mezar taşlarından” birinde, zamanla oksitlenen, işlenmemiş bronz harflerle “SEIT” okunabiliyor. Diğer stellerde şunu okuyorsunuz: Ukrayna, 2022'den beri. Mali, 2012'den beri. Kongo, 2015'ten beri. Suriye, 2011'den beri. ZAR, 2012'den beri. Yemen, 2014'ten beri. Pakistan, 2009'dan beri. Myanmar, 2020'den beri. İsrail/Gazze 2023'ten beri. Ve 2014'ten beri İslam Devleti'nin (İD) terörü ve savaşı.
Uzaktan bakıldığında enstalasyon karanlık bir ufuk çizgisine benziyor. Açık bir yolun sonunda steller yükseliyor. Daha ileriye gidemezsin, içinden geçemezsin, sadece geri dönebilirsin. Heykel grubunun yaratılmasına başından beri eşlik eden sanatçı arkadaşı ve heykeltıraşın meslektaşı Martin Schönfeld bunu şiirsel bir şekilde şöyle görüyor: “Yolda yürümek bir ritüele, bir saygı anında sona erecek gibi görünen bir törene dönüşüyor.” Mertens, 1969'dan bu yana geleneksel olarak modern ve resmi olarak çok daha geniş kapsamlı olan “Parktaki Sanat” fikrinin devamı olan Treptow-Köpenick bölgesindeki “Kamusal Alanlarda Sanat” yarışmasını bu yıl kazandı. on bir yıl Schönfeld'in çalıştığı ve bugüne kadar tüm projeleri denetlediği bbk'nin (Berlin'deki görsel sanatçılar profesyonel birliğinin kar amacı gütmeyen yan kuruluşu) kültürel çalışması.
Christoph Mertens'in heykel grubu, katı yönelimleriyle uzaktan neredeyse büyülü görünüyor. Geometrik olarak düzenlenmiş açık beton levhalardan oluşan patika boyunca yavaşça yaklaşırsanız anlatımda hiçbir şey kaybolmaz. Temel unsurlara indirgenmiş klasik minimal sanattır: Donald Judd, Carl Andre ve Sol LeWitt'in resmi dili.
Antik çağlardan beri bilinen, stellerin altında yetişip çiçek açan şifalı bir bitki: St. John's wort. Ve yakınlarda çimen ve yonca var.bbk Berlin'in kamusal alanlarda sanat ofisi/kültürel çalışmaları
Ve 2024'teki bu dengesiz dünyadaki savaşların huzur bulmasına izin vermeyen bir heykeltıraşınki. Burada, parkta heykel grubu (Ekim ayına kadar) taşlardan oluşan bir gramer haline geliyor. Bir zamanlar Weißensee Sanat Okulu'nda “klasik” taş heykeltıraş BeHaberlert Wilde'ın öğrencisi olan Mertens, küboidleri bir keski veya taş kesiciyle şekillendirmedi, bunun yerine onları antrasit renkli içi boş şekiller olarak ahşaptan yaptı.
Aşağıdaki toprakta sarı çiçekler var. Mertens, her bir stelin altına yedi adet narin yaprak tutamından oluşan St. John's wort'u ekti. Şifalı bitkinin çiçekleri, stellerin kederli karanlığına parlak bir tezat oluşturuyor. Dolayısıyla katı minimalist, kendisine hala efsanevi ve alegori benzeri bir şeye izin veriyor. Doğayla ve doğanın bize söylediği her şeyle çok ilgilenen ve eğer onu anlamayı öğrenmek istersek bize verebilecek olan, Berlin'deki bir lisedeki heykeltıraş ve sanat öğretmeni şöyle açıklıyor: “Sarı kantaron çok eski bir bitkidir. Korkulara ve depresyona karşı ilaç.” Orta Çağ'ın efsanevi Benedictine rahibesi Hildegard von Bingen'in Treptower Park'taki en sevdiği şifalı bitki, korkuları iyileştirmek için bu şekilde çok özel bir sembolizm kazanıyor.
Sovyet anıtına kuş uçuşu 200 metre
Parkın gül bahçesinin ortasındaki bu yerde, büyük şehirde eğlence ve dinlenmeye, oyunlara ve eğlenceye adanmış bu vaha, köpüren, neşeyle su sıçratan bir çeşmenin yanında, on bir savaş karşıtı dikilitaşın arkasında bir yarım daire açılıyor, uzun, yaşlı çınar ağaçları, burunları sarkık akçaağaçlar, üzümler, meşeler ve kayınlardan oluşan, neredeyse bir kilisenin devasa apsisi gibi. Heykeltraşlar park için heykeller yaptıklarından bu yana, hiç kimse kuş uçuşu yalnızca 200 metre uzaklıktaki Sovyet Anıtı'ndan ve aynı zamanda da bitmemiş savaşların mevcut dehşetinden bu kadar açık bir şekilde söz etmemişti. Christoph Mertens gibi sonsuz fedakarlıklar ve en zahmetli müzakereler.
Heykeltıraş Christoph Mertens stüdyoda alçı kalıplama yapıyorÖzel
İlgisizlik en büyük suçtur
“Evet biliyorum” diyor heykeltıraş, “her yerdeki güzel doğanın ortasında bir mezar taşının görünmesi sadece bir uyumsuzluk değil. Burada dinlenen, hayal kuran, güneşlenen, pillerini şarj eden, gül asmalarının önündeki banklarda öpüşen aşıkların görüş alanında derin bir uçurum yaratıyor. Ancak ne yazık ki hem yakın hem de uzaktaki tüm suç savaşları belirleyici bir andır.”
Yahudi şair ve Holokost kaçağı Erich Fried, tüm suçların en kötüsünün kayıtsızlık, yani “kaçmak” olduğunu yazdı. Barış içinde doğup büyüyen ve sanatçı olan Christoph Mertens, Duvar yıkılıp Almanya'nın bölünmesi barışçıl bir devrimle sona erdiğinde 23 yaşındaydı. Onun için savaşa ve şiddete kayıtsızlığın affedilemez olduğunu söylüyor. Sanat sadece gündelik hayatın tozunu ruhtan temizlemek, göze güzel, eğlendirici, güzel, lezzetli bir şey sunmak için orada değildir; aynı zamanda -Baudelaire'in ruhuna uygun olarak- “çirkin taraftan bakmamaya” da yardımcı olmalıdır. bu dünyayı tersine çevir.”
19. yüzyılda dikilen ve zamanla bölgenin yeşil yetkilileri tarafından güvenilir bir şekilde yeniden dikilip bakımı yapılan uzun, yaprak döken ağaçlar ve kemiren dişleri gölge sağlıyor. Geniş ve dar park yollarında bisiklet kullanımına izin verilmektedir. Goethe'nin Faustvari “İşte insanım, burada olabilirim” kutlaması burada haklılığını buluyor ve bundan sonuna kadar keyif alınabilir.
Savaş sonrası 1946 yılında, Puschkinallee'nin arkasında, Hitler'in ve Nazilerinin Kızıl Ordu tarafından kurtarılmasının anısına devasa bir Sovyet Anıtı inşa edildi. Girişler, Putin'in 24 Şubat 2022'de Ukrayna'ya yönelik saldırganlık savaşından bu yana korunuyor. Savaş ve aynı zamanda uzlaşma için her zaman duygusal açıdan yüklü olan bu sembolik yer, politik açıdan ölümcül derecede kritik bir yer haline geldi. Tarihten alınan dersler ile günümüzün birbirinden farklı, ne yazık ki çoğu zaman saldırgan fikir çatışmalarının rahatsız edici bir şekilde çarpıştığı bir yer.
İşlenmemiş bronz harfler. Sonbahara gelindiğinde harfler, savaşların sonsuz gibi görünen süresinin bir simgesi olarak bir patina almaya başlayacak.bbk Berlin'in kamusal alanlarda sanat ofisi/kültürel çalışmaları
Christoph Mertens kimseyi rahatsız etmek istemiyor. O “sadece” insanları düşündürmek istiyor. 1966 yılında Doğu Berlin'de doğan heykeltıraş, Treptower Park'ın en cennet gibi bölgesinin toprağına, sessiz gül bahçesine yüksek ve alçak olmak üzere on bir koyu renkli stel dikerek Avrupa'daki mevcut savaşların süresini ve acımasız boyutunu ölçtü. , Yakın ve Ortadoğu ile Afrika'yı oluşturacak. Kürsü benzeri eğimli “mezar taşlarından” birinde, zamanla oksitlenen, işlenmemiş bronz harflerle “SEIT” okunabiliyor. Diğer stellerde şunu okuyorsunuz: Ukrayna, 2022'den beri. Mali, 2012'den beri. Kongo, 2015'ten beri. Suriye, 2011'den beri. ZAR, 2012'den beri. Yemen, 2014'ten beri. Pakistan, 2009'dan beri. Myanmar, 2020'den beri. İsrail/Gazze 2023'ten beri. Ve 2014'ten beri İslam Devleti'nin (İD) terörü ve savaşı.
Uzaktan bakıldığında enstalasyon karanlık bir ufuk çizgisine benziyor. Açık bir yolun sonunda steller yükseliyor. Daha ileriye gidemezsin, içinden geçemezsin, sadece geri dönebilirsin. Heykel grubunun yaratılmasına başından beri eşlik eden sanatçı arkadaşı ve heykeltıraşın meslektaşı Martin Schönfeld bunu şiirsel bir şekilde şöyle görüyor: “Yolda yürümek bir ritüele, bir saygı anında sona erecek gibi görünen bir törene dönüşüyor.” Mertens, 1969'dan bu yana geleneksel olarak modern ve resmi olarak çok daha geniş kapsamlı olan “Parktaki Sanat” fikrinin devamı olan Treptow-Köpenick bölgesindeki “Kamusal Alanlarda Sanat” yarışmasını bu yıl kazandı. on bir yıl Schönfeld'in çalıştığı ve bugüne kadar tüm projeleri denetlediği bbk'nin (Berlin'deki görsel sanatçılar profesyonel birliğinin kar amacı gütmeyen yan kuruluşu) kültürel çalışması.
Christoph Mertens'in heykel grubu, katı yönelimleriyle uzaktan neredeyse büyülü görünüyor. Geometrik olarak düzenlenmiş açık beton levhalardan oluşan patika boyunca yavaşça yaklaşırsanız anlatımda hiçbir şey kaybolmaz. Temel unsurlara indirgenmiş klasik minimal sanattır: Donald Judd, Carl Andre ve Sol LeWitt'in resmi dili.
![Antik çağlardan beri bilinen, stellerin altında yetişip çiçek açan şifalı bir bitki: St. John's wort. Ve yakınlarda çimen ve yonca var.](https://Haberler.imgix.net/2024/07/18/e1e37735-9393-41bb-9555-59e7a6abcb55.jpeg?auto=format&fit=max&w=1880&auto=compress)
Antik çağlardan beri bilinen, stellerin altında yetişip çiçek açan şifalı bir bitki: St. John's wort. Ve yakınlarda çimen ve yonca var.bbk Berlin'in kamusal alanlarda sanat ofisi/kültürel çalışmaları
Ve 2024'teki bu dengesiz dünyadaki savaşların huzur bulmasına izin vermeyen bir heykeltıraşınki. Burada, parkta heykel grubu (Ekim ayına kadar) taşlardan oluşan bir gramer haline geliyor. Bir zamanlar Weißensee Sanat Okulu'nda “klasik” taş heykeltıraş BeHaberlert Wilde'ın öğrencisi olan Mertens, küboidleri bir keski veya taş kesiciyle şekillendirmedi, bunun yerine onları antrasit renkli içi boş şekiller olarak ahşaptan yaptı.
Aşağıdaki toprakta sarı çiçekler var. Mertens, her bir stelin altına yedi adet narin yaprak tutamından oluşan St. John's wort'u ekti. Şifalı bitkinin çiçekleri, stellerin kederli karanlığına parlak bir tezat oluşturuyor. Dolayısıyla katı minimalist, kendisine hala efsanevi ve alegori benzeri bir şeye izin veriyor. Doğayla ve doğanın bize söylediği her şeyle çok ilgilenen ve eğer onu anlamayı öğrenmek istersek bize verebilecek olan, Berlin'deki bir lisedeki heykeltıraş ve sanat öğretmeni şöyle açıklıyor: “Sarı kantaron çok eski bir bitkidir. Korkulara ve depresyona karşı ilaç.” Orta Çağ'ın efsanevi Benedictine rahibesi Hildegard von Bingen'in Treptower Park'taki en sevdiği şifalı bitki, korkuları iyileştirmek için bu şekilde çok özel bir sembolizm kazanıyor.
Sovyet anıtına kuş uçuşu 200 metre
Parkın gül bahçesinin ortasındaki bu yerde, büyük şehirde eğlence ve dinlenmeye, oyunlara ve eğlenceye adanmış bu vaha, köpüren, neşeyle su sıçratan bir çeşmenin yanında, on bir savaş karşıtı dikilitaşın arkasında bir yarım daire açılıyor, uzun, yaşlı çınar ağaçları, burunları sarkık akçaağaçlar, üzümler, meşeler ve kayınlardan oluşan, neredeyse bir kilisenin devasa apsisi gibi. Heykeltraşlar park için heykeller yaptıklarından bu yana, hiç kimse kuş uçuşu yalnızca 200 metre uzaklıktaki Sovyet Anıtı'ndan ve aynı zamanda da bitmemiş savaşların mevcut dehşetinden bu kadar açık bir şekilde söz etmemişti. Christoph Mertens gibi sonsuz fedakarlıklar ve en zahmetli müzakereler.
![Heykeltıraş Christoph Mertens stüdyoda alçı kalıplama yapıyor](https://Haberler.imgix.net/2024/07/18/17fcce1a-868d-46be-a53b-8510ffde9fd8.jpeg?auto=format&fit=max&w=1880&auto=compress&rect=0,71,853,1137)
Heykeltıraş Christoph Mertens stüdyoda alçı kalıplama yapıyorÖzel
İlgisizlik en büyük suçtur
“Evet biliyorum” diyor heykeltıraş, “her yerdeki güzel doğanın ortasında bir mezar taşının görünmesi sadece bir uyumsuzluk değil. Burada dinlenen, hayal kuran, güneşlenen, pillerini şarj eden, gül asmalarının önündeki banklarda öpüşen aşıkların görüş alanında derin bir uçurum yaratıyor. Ancak ne yazık ki hem yakın hem de uzaktaki tüm suç savaşları belirleyici bir andır.”
Yahudi şair ve Holokost kaçağı Erich Fried, tüm suçların en kötüsünün kayıtsızlık, yani “kaçmak” olduğunu yazdı. Barış içinde doğup büyüyen ve sanatçı olan Christoph Mertens, Duvar yıkılıp Almanya'nın bölünmesi barışçıl bir devrimle sona erdiğinde 23 yaşındaydı. Onun için savaşa ve şiddete kayıtsızlığın affedilemez olduğunu söylüyor. Sanat sadece gündelik hayatın tozunu ruhtan temizlemek, göze güzel, eğlendirici, güzel, lezzetli bir şey sunmak için orada değildir; aynı zamanda -Baudelaire'in ruhuna uygun olarak- “çirkin taraftan bakmamaya” da yardımcı olmalıdır. bu dünyayı tersine çevir.”